यवतमाळ लाईव्ह न्यूज: महेश मांजरेकर दिग्दर्शित ‘पुन्हा शिवाजीराजे भोसले’ हा सिनेमा नुकताच थिएटरमध्ये प्रदर्शित झाला आहे. हा चित्रपट महाराष्ट्रातील शेतकऱ्यांच्या दयनीय स्थितीवर आणि त्यांच्या आत्महत्या या गंभीर मुद्द्यावर प्रकाश टाकतो. मांजरेकरांनी याआधी ‘मी शिवाजीराजे भोसले बोलतोय’ सारखा यशस्वी सिनेमा दिला होता, त्यामुळे या नव्या चित्रपटाकडे प्रेक्षकांच्या अपेक्षा मोठ्या होत्या. पण हा सिनेमा त्या अपेक्षांवर कितपत खरा उतरतो? चला, जाणून घेऊ या रिव्ह्यूमध्ये.
कथानकाची सुरुवात एकनाथ नावाच्या सामान्य शेतकऱ्यापासून होते. तो आपल्या शेतात कष्ट करून कुटुंबाचा उदरनिर्वाह चालवतो. त्याच्या कुटुंबात वडील, पत्नी आणि दोन मुले आहेत. एकनाथवर सावकाराचे प्रचंड कर्ज आहे. त्याची छोटी मुलगी रखमा ही खूप हुशार आणि समजूतदार आहे. एकदा शेतात काम करत असताना एकनाथला पोटात असह्य वेदना होतात आणि तो खाली कोसळतो. मुलीच्या आग्रहावरून तो तालुक्यातील डॉक्टरकडे जातो, तिथे त्याला स्वतःच्या आरोग्याबाबत एक धक्कादायक सत्य कळते.
एकनाथ एकीकडे कर्जाच्या ओझ्याने दबलेला असतो, तर दुसरीकडे त्याच्या आजारावर होणारा प्रचंड खर्च त्याला आणखी अस्वस्थ करतो. या दुहेरी संकटात सापडलेला एकनाथ अखेर निराश होऊन आत्महत्येचा निर्णय घेतो. वडिलांना गमावलेली रखमा छत्रपती शिवाजी महाराजांना मदतीसाठी हाक मारते. तिच्या निरागस प्रार्थनेला प्रतिसाद देत शिवाजी महाराज तिच्या मदतीला येतात. महाराष्ट्रातील शेतकऱ्यांची दयनीय अवस्था पाहून महाराज व्यथित होतात. पुढे ते शेतकऱ्यांच्या दुःखाचे निवारण करण्यासाठी काय प्रयत्न करतात? सावकारांसारख्या पिळवणूक करणाऱ्यांना ते कसा धडा शिकवतात? हे सगळं या चित्रपटात दाखवण्यात आलं आहे.
महेश मांजरेकरांनी या सिनेमाचे लेखन आणि दिग्दर्शन दोन्ही सांभाळले आहेत. चित्रपटाची सुरुवात वेगवान आणि आकर्षक आहे. शिवाजी महाराजांची भव्यदिव्य एन्ट्री प्रेक्षकांना आवडेल. काही संवाद इतके प्रभावी आहेत की ते टाळ्या मिळवतात. शेतकरी आत्महत्येचा हा गंभीर विषय मांजरेकरांनी योग्य पद्धतीने मांडला आहे. त्यांनी या विषयाचा सखोल अभ्यास केल्याचे जाणवते. मात्र, काही प्रसंग अनावश्यकपणे लांबवलेले वाटतात, ज्यामुळे सिनेमाची गती मंदावते.
विशेषतः अॅक्शन सीन्स रोमांचक असले तरी ते जास्त ताणलेले असल्याने मूळ विषयाचे गांभीर्य कमी होते. सिनेमाच्या उत्तरार्धात खलनायकाची पार्श्वभूमी दाखवण्यासाठी बराच वेळ घालवला जातो, ज्यामुळे कंटाळा येतो. काही ठिकाणी तांत्रिक चुका दिसून येतात. हितेश मोडक यांचे संगीत प्रसंगांना उंचावते, पण गाणी फारशी लक्षात राहत नाहीत. एकंदरीत, दिग्दर्शनात मांजरेकरांची तळमळ दिसते, पण काही भागांत सुधारणा हवी होती.
अभिनयाच्या बाबतीत सिद्धार्थ बोडकेने शिवाजी महाराजांची भूमिका उत्तम साकारली आहे. त्याच्या अभिनयात महाराजांच्या व्यक्तिमत्त्वाचे गांभीर्य आणि भावना स्पष्टपणे जाणवतात. शेतकऱ्यांच्या दुःखाने होणारी अस्वस्थता आणि राग त्याने अप्रतिम दाखवला आहे. त्याची संवादफेक आणि मराठी भाषेवरील कमांड जबरदस्त आहे. मंगेश देसाई दिनकरच्या भूमिकेत चांगले वाटतात. पृथ्वीक प्रतापने एकनाथची गंभीर भूमिका साकारून सुखद आश्चर्य दिले आहे. बालकलाकार त्रिशा ठोसर रखमाच्या भूमिकेत आत्मविश्वासपूर्ण दिसते. सिद्धार्थ जाधवने उस्मान या खलनायकाची भूमिका वेगळ्या ढंगात साकारली आहे. सयाजी शिंदे, शशांक शेंडे, विक्रम गायकवाड, भार्गव जगताप, पायल जाधव आणि रोहित माने यांनीही आपापल्या भूमिका योग्य रीतीने निभावल्या आहेत.
सिनेमाची सकारात्मक बाजू म्हणजे त्याचा विषय आणि कलाकारांचा अभिनय. नकारात्मक बाजू म्हणजे संथ गती, तांत्रिक चुका आणि संगीत-गाण्यांची कमतरता. एकूणच, मांजरेकरांनी १६ वर्षांनंतर या सिनेमातून शेतकरी आत्महत्येच्या मुद्द्याकडे लक्ष वेधण्याचा प्रयत्न केला आहे. हा प्रयत्न कौतुकास्पद आहे, पण ‘मी शिवाजीराजे भोसले बोलतोय’ सारखा हा चित्रपट दीर्घकाळ स्मरणात राहत नाही. तरीही, मांजरेकरांचे चाहते आणि सामाजिक विषयांवर आधारित सिनेमे आवडणारे प्रेक्षक एकदा थिएटरमध्ये जाऊ शकतात. सिनेमा २ तास ४३ मिनिटांचा आहे, कलाकारांमध्ये सिद्धार्थ बोडके, त्रिशा ठोसर, शशांक शेंडे, मंगेश देसाई, सिद्धार्थ जाधव, विक्रम गायकवाड, सयाजी शिंदे, विजय निकम, पायल जाधव, रोहित माने यांचा समावेश आहे. निर्माते महेश मांजरेकर, राहुल पुराणिक आणि राहुल सुगंध आहेत.
