यवतमाळ लाईव्ह न्यूज: वणी-घुग्गुस महामार्गावर शुक्रवारी सकाळी घडलेल्या एका भयावह अपघाताने संपूर्ण शहर हादरून गेलं. एका कुटुंबातील वडील आपल्या मुलीला कार चालवायला शिकवत असताना नियंत्रण सुटलं आणि दुभाजक ओलांडून समोरून येणाऱ्या ट्रकशी समोरासमोर धडक झाली. या भीषण सत्याने चार जण जागीच दगावले, तर गंभीर जखमी झालेली पाच वर्षांची चिमुकलीने नागपूरच्या रुग्णालयात उपचारादरम्यान प्राण सोडले. ही घटना ३१ ऑक्टोबरला सकाळी १०.३० च्या सुमारास जन्नत सेलिब्रेशन हॉलजवळ घडली, ज्याने वणी शहरात शोककळा पसरली आहे.
शहराच्या भीमनगर परिसरात, बुद्धविहाराजवळ राहणारे रियाज रकीउद्दीन शेख (५२) हे स्थानिक मेकॅनिक म्हणून ओळखले जाणारे होते. लालपुल्ल्याजवळील त्यांचं गॅरेज आणि उत्तम ट्रक मरम्मत कौशल्यामुळे ते सर्वांनाच माहितीचे होते. चिखलदेवी ग्रामपंचायती हद्दीत असलेल्या त्यांच्या गॅरेजमुळे ते व्यवसायातही यशस्वी होते. जुम्म्याच्या दिवशी दुकानं आणि गॅरेज बंद असल्याने रियाज यांनी आपल्या मुलीला कार चालवण्याचा अभ्यास करायला घुग्गुसकडे निघाले होते. वणीतून घुग्गुसकडे परतताना त्यांची १७ वर्षांची मुलगी माहेरा कार चालवत होती. जन्नत हॉलजवळ पोहोचताच अचानक कारचं नियंत्रण सुटलं आणि ती दुभाजकावर चढून विरुद्ध दिशेने उसळली. त्या वेळी घुग्गुसकडे जाणाऱ्या भरधाव ट्रकने कारला इतकी जोरदार धडक दिली की, वाहन पूर्णपणे विकृत झालं.
या अपघातात रियाज शेख, त्यांची मोठी मुलगी माहेरा (१७), मधली मुलगी झोया (१२) आणि लहान मुलगी अनिबा (१०) यांचा जागीच मृत्यू झाला. माहेरा आणि तिच्या दोन बहीणांबरोबरच वडील रियाज यांना ग्रामीण रुग्णालयात दाखल केलं, पण तिथेच त्यांचा अंत झाला. अपघातात रियाज यांच्या भावाची पाच वर्षीय मुलगी इनाया शाकीर शेख ही देखील गंभीररीत्या जखमी झाली. तिला तात्काळ नागपूरच्या एम्स रुग्णालयात हलवण्यात आलं, पण मृत्यूशी झुंज देत असताना तिन्हीही प्राण गमावले. आता एकाच कुटुंबातील पाच जणांचा या दुर्दैवी अपघातात अपघाताने निधन झाल्याने परिसरात दुःखाची लाट उसळली आहे.
वणी तालुक्यातील हे अपघात नेहमीच्या वेगवेगळ्या वळणांमुळे आणि महामार्गावरील अनियंत्रित वाहनांमुळे घडतात, असं स्थानिक रहिवाशांचं मत आहे. पोलिस उपनिरीक्षक गोपाल उंबरकर यांच्या नेतृत्वाखाली वणी पोलिस ठाण्यात या प्रकरणाची तपास सुरू आहे. अपघातकारणांची सखोल चौकशी करून ट्रकचालकाची जबाब नोंदवली जातेय. हे कुटुंब शांतपणे आपलं जीवन जगत असताना अशी अकाली पोकळी निर्माण झाली, याचा विचार करून मन हेलावून जातं.
